بمب خبری (بامب‌شل)

در روزهای پایانی فوریه ۲۰۲۰، دادگاهی در نیویورک هاروی واینستین، تهیه‌کننده مشهور سینمای هالیوود و برنده اسکار ۱۹۹۹ را به اتهام تجاوز و آزار جنسی مجرم شناخت. دادگاه این چهره مشهور سینمای آمریکا و بنیان‌گذار شرکت تولید فیلم میرامکس را به ۲۳ سال حبس محکوم کرد. بیش از ۸۰ زن هاروی واینستین را به تعرض جنسی و تجاوز متهم کرده بودند اما حکم صادره تنها بر اساس شواهد ارائه‌شده از سوی سه زن صادر شده است. واینستین یکی از حامیان مالی کمپین‌های انتخاباتی دموکرات‌ها و تهیه‌کننده فیلم‌های شناخته‌شده‌ای نظیر شکسپیر عاشق، مالنا و دار و دسته‌های نیویورکی است. 

در اکتبر ۲۰۱۷ در پی آشکار شدن اتهامات جنسی هاروی واینستین، جنبشی با هشتگ MeToo (من‌هم) در رسانه‌های اجتماعی فراگیر شد. با این هشتگ از زنان دعوت شد روایت‌های شخصی‌شان از تعرض و آزار جنسی را بیان کنند. میلیون‌ها نفر از سراسر جهان به این جنبش پیوستند. فراگیری هشتگ من‌هم گستردگی تعرض و آزار جنسی به ویژه در محیط کار را نشان می‌داد. 

بمب خبری به دنبال جنبش من‌هم تصویری از آزار جنسی در رسانه‌های پر قدرت آمریکا را نشان می‌دهد. این فیلم داستان زنان شجاعی است که در سال ۲۰۱۶ با افشاگری‌های خود باعث اخراج راجرز ایلز، مدیر ارشد اجرایی فاکس نیوز و گروه شبکه تلویزیونی فاکس، پس از بیست سال همکاری با این رسانه شدند. راجرز ایلز، عضو حزب جمهوری‌خواه و مشاور رسانه‌ای سه تن از رؤسای جمهوری‌خواه پیش از ترامپ بود و فاکس نیوز به عنوان بزرگترین حامی رسانه‌ای جمهوری‌خواهان در کشور شناخته می‌شد. در آن زمان دونالد ترامپ، نماینده جمهوری‌خواهان، برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ مبارزه می‌کرد. 

فیلم با گزارش خبری میگن کلی، گزارشگر و مجری معروف شبکه فاکس، از داخل ساختمان شبکه آغاز می‌شود. او رو به دوربین به طبقه‌های مختلف می‌رود و ساز و کار فاکس نیوز را به تماشاگران تلویزیونی معرفی می‌کند. در همین سکانس ابتدایی یکی از همکاران مرد از لباس سکسی میگن تعریف می‌کند و دیگری با نگاهی جنسی او را ورانداز می‌کند. تصویری که این گزارش خبری از شبکه فاکس نیوز در ذهن مخاطبش می‌سازد محیطی به ظاهر حرفه‌ای و آرام است که کارمندانش با روابطی دوستانه و شاد در کنار هم مشغول به کار هستند اما در پشت این عظمت و رنگارنگی، متلک‌ها و نگاه‌های جنسی بیانگر موضوع دیگری است که فیلم حول آن ساخته شده است. 

بمب خبری بر اساس داستانی واقعی شکل گرفته و در سه خط موازی تلاش سه کارمند زن این شبکه، یعنی میگن کلی (شارلیز ترون)، گرچن کارلسون (نیکول کیدمن) و کِیلا پاسپیسیل (مارگو رابی) را برای دفاع از حقوق‌شان به تصویر می‌کشد. تلاش این سه زن برای ایستادن در برابر تعدی و نگاه جنسی به زنان در این شبکه موجب رسیدن آنها به همدیگر می‌شود. نقش‌های میگن کلی و گرچن کارلسون از روی شخصیت‌های واقعی این اشخاص نوشته شده اما کِیلا پاسپیسیل شخصیتی غیرواقعی و ساختگی است. 

میگن کلی در برنامه خبری فاکس حرف‌هایی درباره گذشته دونالد ترامپ می‌زند که خشم کاندیدای حزب جمهوری‌خواه را برمی‌انگیزد. به دنبال آن، جایگاه میگن در شبکه متزلزل می‌شود و برای پس‌گرفتن حرف‌هایش از سوی راجرز ایلز تحت فشار قرار می‌گیرد.

گرچن کارلسون مجری باسابقه شبکه خبری فاکس نیوز است. او پس از ده سال همکاری با این شبکه از فاکس نیوز جدا می‌شود و اعلام می‌کند که ایلز، مدیر شبکه، او را مورد آزار جنسی قرار داده است. در ابتدا، گرچن تصمیم می‌گیرد از کمپانی فاکس شکایت کند اما وکلایش او را از این کار برحذر می‌دارند چون تا آن زمان کمپانی فاکس نیوز در هیچ پرونده قضایی شکست نخورده بوده است. آنها به گرچن ماجرای رودی بختیار، گزارشگر ایرانی-آمریکایی فاکس نیوز را یادآوری می‌کنند که شبی از طرف یکی از مدیران فاکس نیوز به اتاقی در هتل دعوت می‌شود ولی چون نمی‌پذیرد مجبور به استعفا می‌شود. گرچن به همین دلیل به جای فاکس نیوز از راجرز ایلز شکایت می‌کند. 

سومین شخصیت این فیلم، کِیلا پاسپیسیل، تولیدکننده جوان و بلندپرواز کمپانی است که آرزو دارد روزی به عنوان مجری بر صفحه شبکه تلویزیونی فاکس ظاهر شود ولی نمی‌داند برای رسیدن به این جایگاه مجبور است راه‌های غیرمتعارفی را طی کند. 

هر چند بمب خبری فیلمی است درباره سه زن و مبارزه آنها با آزار جنسی در محیط کارشان ولی این مثلث زنانه تکمیل نمی‌شود مگر اینکه با نوک پیکان حمله این مثلث، یعنی راجرز ایلز، مدیر شرکت فاکس آشنا شویم. ایلز در ۱۹۹۶ از سوی رابرت مرداک، بنیان‌گذار فاکس نیوز استخدام شد و به سرعت مدارج ترقی را در این کمپانی گذراند تا به بالاترین سمت بعد از مرداک یعنی مدیر اجرایی شبکه فاکس نیوز رسید. او در طی دوران مدیریتش، فاکس نیوز را به بزرگترین شبکه خبری آمریکا تبدیل کرد. 

راجرز ایلز خودش مجری‌های زن شبکه را استخدام می‌کرد. او آنها را مجبور می‌کرد تا با صورت‌های بزک‌کرده و دامن‌های کوتاه و کفش‌های پاشنه بلند مقابل دوربین قرار بگیرند. حتی در بسیاری از مواقع زاویه دوربین را هم خودش انتخاب می‌کرد تا هر چه بیشتر سکسی بودن گزارشگر بر صفحه تلویزیون دیده شود. آسانسور خصوصی دفتر ایلز راهی بود برای ارتقاء شغلی دخترانی که آرزوی دیده شدن در قاب تلویزیون فاکس نیوز را داشتند. 

ایلز به بهانه اینکه گزارشگری یک کارِ تصویری است از دخترانی که برای شغل مجری‌گری می‌آمدند می‌خواست که بایستند و پاهای‌شان را به او نشان دهند. در سکانسی ایلز از کِیلا می‌خواهد تا پاهایش را به او نشان دهد تا ببیند آیا برای تصویر تلویزیونی مناسب است یا نه. در این صحنه مارگو رابی، بازیگر نقش کِیلا، یکی از ماندگارترین تصاویر سینمایی ۲۰۱۹ را به نمایش می‌گذارد. کیلا بین رسیدن به آرزوهایش و تن ندادن به خواسته غیرمتعارف ایلز بر سر دو راهی قرار می‌گیرد. اجرای درخشان رابی در نشان‌دادن واکنشش در برابر خواسته ایلز، نام او را در اکثر فهرست‌های نامزدهای بازیگری سال قرار داد. 

بمب خبری تصویری از تأثیر جنبش می تو بر رسانه های پر قدرت امریکا است. ایستادن و افشاگری در برابر شخصیت‌های مشهور هالیوود همچنان ادامه دارد. از آخرین آنها می‌توان به کناره‌گیری هیئت مدیره جایزه سینمایی سزار فرانسه به دلیل نامزدی فیلمی از رومن پولانسکی که به تجاوز به دختری ۱۳ ساله در دهه ۱۹۷۰ متهم است و یا انصراف ناشر کتاب خاطرات وودی آلن به دلیل اتهامات جنسی او اشاره کرد. 

راجرز ایلز زنان را مجبور می‌کرد تا آن طور که او دوست دارد لباس بپوشند و تصویرشان دیده شود. اجبار زنان به پوشیدن لباس‌های خاص تحت پوشش هر نامی و بهانه‌ای از سکسی بودن تا زینت، نگاهی جنسیتی به نیمی از جامعه انسانی یعنی زنان است و آزار و اذیت جنسی به‌شمار می‌رود. این همه داستان بمب خبری است.